‘Il Vestito del Prete’ is het tweede deel van de trilogie over religie en volksgeloof. (1^ste deel ‘Del Figlio’, 3^de  deel ‘Nero’, ‘Zwart’.)  Deze film vertelt het verhaal van Don Vincenzo, de priester van een klein dorp in Salento net na de tweede wereldoorlog. Hij beleeft zijn spiritualiteit op een zeer conflictueuze manier, hij geloofd in God maar niet in de kerk als instituut.  Onze priester is een man van weinig woorden, opgegroeid met overtuigingen en dogma’s die beetje bij beetje zijn afgebrokkeld, hierdoor kwetsbaar en manipuleerbaar geworden.  Iedere zondag probeert hij zijn overtuiging over te brengen aan zijn parochianen. Dit is moeilijk want in deze harde tijden is het volk geneigd troost en steun te zoeken in de ‘kerk’.

Don Vincenzo heeft het moeilijk, hij is omcirkeld door mensen die hem niet vertrouwen, door zijn oversten die hem niet goed gezind zijn en door de burgemeester die in hem een bedreiging ziet, hem liever kwijt dan rijk is en de mensen tegen hem opzet. Wanneer Don Vincenzo op een dag zelf beslist te vluchten om zichzelf en zijn geloof terug te vinden, wordt hij door de duivel en andere visioenen op proef gesteld. Uiteindelijk, uitgeput en verslagen door zijn vijanden, werpt hij zijn kleed af en valt ten gronde, naakt en uitgeteld, zonder ziel, zonder geest, misschien in staat om opnieuw te beginnen…?

‘Se Dio Vuole’

‘Als God het Wil’

‘Se Dio Vuole’ is een mentale reconstructie van een tragisch verhaal dat zich afspeelt in een Salento overspoeld door immigranten die het geluk komen zoeken, maar uitbuiting en soms zelfs de dood vinden.

De kortfilm is het resultaat van een onderzoek naar beeld en fotografie. ‘Se Dio Vuole’ heeft slechts een dialoog, de rest is een compositie van beelden in sequenties gemonteerd, vergezeld van een geluidband. Het opzet bestond erin een film te maken waarbij de impact die geluid en beeld op elkaar hebben en de impact die de zon op de personages heeft, onderzocht wordt.

‘Se Dio Vuole’ is gedraaid in de hak van Italië, het zuiden van Salento; op het platteland tussen Corsano en Alessano, aan de kust van Novaglie en de boerderijen van Moriciano di Leuca. Voor het merendeel is er gewerkt met niet-professionele acteurs die zich niettemin geconfronteerd zagen met zware rollen in precaire locaties en situaties. Dankzij deze samenwerking en hun goed hart zijn we erin geslaagd dit werk tot een goed en impactvol einde te brengen!

Pers: Lucia Lombardi, Filmfestival van Bellaria

(30 mei-2 juni 2004)                          

“Del Figlio is een zeer poëtische kortfilm die de sterke wil van de armen toont om te vechten tegen strenge sociale wetten. Het is een verhaal waarin volksgeloof, droom en verbeeldingskracht samen smelten.  Een warm licht is alom aanwezig in deze film en laat ons zo ten volle meegenieten van de mediterrane atmosfeer.”